যদি আপোনাৰ এটা শিশু বা সৰু ল’ৰা-ছোৱালী আছে, তেন্তে শাৰীৰিক কাৰ্যকলাপক উৎসাহিত কৰিবলৈ আপুনি বিনিয়োগ কৰিব পৰা উপায়সমূহৰ ভিতৰত অন্যতম হ’ল ট্ৰাইচাইকেল।
আমাৰ সমাজৰ অত্যধিক শিশুৱে টেলিভিছন চাই আৰু স্মাৰ্ট ডিভাইচত খেলি নিষ্ক্ৰিয়তা শিকিছে।
শিশুৱে চলন্ত হ’ব বিচাৰে, সকলো সময়তে। যেতিয়া তেওঁলোকে নিজৰ নিজৰ চকাৰ চেটৰ বাবে সাজু হয়, তেতিয়া ট্ৰাইচাইকেল হৈছে তেওঁলোকক ৰাস্তাৰ নিয়ম শিকাবলৈ এক মজাৰ উপায়।
বহু বাইকিং উদ্যোগ বিশেষজ্ঞই কয় যে বেলেন্স বাইক হৈছে ৰাইডিঙৰ সৰ্বোত্তম পৰিচয়-১৮ মাহ বয়সৰ ডেকা-এ ট্ৰাইকে স্বাধীনতা, সমন্বয়, আৰু স্থূল মটৰ দক্ষতাক লালন-পালন কৰে।
ট্ৰাইচাইকেল নে বেলেন্স চাইকেল?
বেলেন্স চাইকেল হৈছে বাইক পেডেল নথকা সৰু দুচকীয়া বাহন। ই সৰু সৰু ল’ৰা-ছোৱালীক নিজাববীয়াকৈ কেনেকৈ ভাৰসাম্য ৰক্ষা, স্কুট, ৰাইড, আৰু ক’ষ্ট কৰিব লাগে সেই কথা শিকাই। এই দক্ষতাসমূহ আয়ত্ত হ’লেই এটা শিশুৱে নিয়মীয়া বাইকলৈ গৈ প্ৰশিক্ষণৰ চকা পৰ্যায় এৰিব পাৰে। বেলেন্স বাইকবোৰে মসৃণ আৰু দ্ৰুততৰ ৰাইড কৰে, আনহাতে ট্ৰাইচাইকেলবোৰ অলপ ক্লাংকিয়াৰ আৰু লেহেমীয়া হোৱাৰ প্ৰৱণতা থাকে।

টডলাৰ্ছে বেলেন্স বাইক ভাল পায়, কিন্তু তেওঁলোকেও ক্লাছিক ট্ৰাইকত হপ কৰিবলৈ অপেক্ষা কৰিব নোৱাৰে। ই শৈশৱৰ মূল খাদ্য। 'আমাৰ প্ৰিয় ট্ৰাইচাইকেলবোৰ আপোনাৰ সন্তানৰ সৈতে বাঢ়ি যায়, প্ৰায়ে এটা হেণ্ডেলবাৰৰ সৈতে [push bike' হিচাপে আৰম্ভ কৰা এটা শিশুৱে পেডেলিংলৈ পৰিৱৰ্তিত হোৱাৰ আগতে ডাঙৰ-দীঘল কৰা এটা হেণ্ডেলবাৰৰ সৈতে।
মই আপোনাৰ সক্ৰিয় শিশুটিৰ বাবে ভাল জন্মদিন বা খ্ৰীষ্টমাছৰ উপহাৰ এটা মৰমলগা বেবী ট্ৰাইচাইকেলতকৈ ভাবিব নোৱাৰো!

শিশুৱে তেওঁলোকক ভাল পায়!
মোৰ মনত আছে যেতিয়া মোৰ বয়স প্ৰায় ৩ বছৰ আছিল আৰু মোৰ প্ৰথম ট্ৰাইচাইকেলখন পাইছিলো ৷-
ইমান মুক্ত অনুভৱ কৰিলোঁ! (যদিও আৰম্ভণিতে মই ইয়াক ব্যৱহাৰ কৰিব নাজানিছিলো- দেউতাই মোক ঠেলি দিবলগীয়া হৈছিল–.. কিন্তু মই তথাপিও ভাল পাইছিলোঁ!!)
মোৰ নিজৰ বাহনখন ইমানেই গুৰুত্বপূৰ্ণ [ড্ৰাইভিং” অনুভৱ কৰিলোঁ!
(মোৰ মনত মই `ড্ৰাইভিং` কিবা এটা আৰু কিবা এটাত উঠিব পৰা নাছিলো-)
পেডেলবোৰ ভালদৰে ব্যৱহাৰ কৰিব জানিলেই দেউতাই মোক ওচৰৰ পাৰ্ক এখনলৈ লৈ যাব আৰু মই মোৰ ট্ৰাইচাইকেলত উঠিলোঁ যেন মোৰ পৃথিৱীখনৰ মালিক!
ট্ৰাইচাইকেলে শৈশৱৰ মহান স্মৃতিও তৈয়াৰ কৰে!
মই ভাবো তেওঁলোক প্ৰায় ৰীতিৰ দৰে ৰীতি-নীতিৰ দৰেই!
এই মুহূৰ্তত ই মোৰ চকুলৈ চকুলো টুকিলে ৷-
আপোনাৰ প্ৰথম ট্ৰাইচাইকেলটো মনত আছেনে?

শিশুৰ প্ৰথম ট্ৰাইচাইকেল তাইৰ অন্যতম বা তেওঁৰ শৈশৱৰ আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ স্মৃতিৰ ভিতৰত অন্যতম হ’ব!
এজন শিশুৱে নিজৰ ট্ৰাইচাইকেলত উঠিবলৈ আৰম্ভ কৰাটো একপ্ৰকাৰৰ ৰীতি-নীতি—তেওঁ বুজি পায় যে তেওঁ আৰু কেঁচুৱা নহয় আৰু তেওঁ নিজৰ মতে কাম কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিব পাৰে–। ই এক অতি মুক্তিদায়ক অনুভৱ!
প্ৰায় দুবছৰ বয়সত আমি উপলব্ধি কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰোঁ যে আমি ব্যক্তি আৰু আমাৰ পিতৃ-মাতৃ আৰু আন মানুহৰ পৰা পৃথক–..
তেওঁলোকে যিটোক [The The Terrible Twes” বুলি কয় সেয়া আচলতে আপোনাৰ শিশুৱে বুজি পাইছে যে তেওঁ এজন ব্যক্তিও!
গতিকে যেতিয়া আপুনি আপোনাৰ সন্তানৰ প্ৰথম বেবী ট্ৰাইচাইকেল বাছি লয়, তেতিয়া ই গোটেই বহল পৃথিৱীখনৰ আটাইতকৈ মৰমলগা ট্ৰাইচাইকেল হ’ব লাগে!
মই ঠিকেই কৈছোনে?